राधीका बोगटी, नर्स, मेल्बोर्न
म कृतज्ञ छु कि म अझै पनि काममा जान सक्षम छु र म कोरोना लागेका बिरामी जाँच गर्ने वार्डको टोलीको एक हिस्सा हुन पाएकोमा गर्व गर्दछु।हाम्रो पूरै अस्पतालले कोभिड १९ को कारणले फैलाएको महामारीलाई चुनौती दिन सबैभन्दा राम्रो भुमीका खेली रहेको छ। सबैभन्दा महत्त्वपूर्ण कुरा म अझै पनि सेवा प्रदान गर्न पाउँदा कत्ति पनि बिचलीत भएको छैन अझै नर्स भएर ती बिरामीहरुको हेरचाह गर्न पाउँदा गर्व महसुस गर्छु।
मेरा कोरोना १९ सङ्क्रमित बिरामीहरूलाई समग्र नर्सिंग हेरचाह गर्दै गर्दा आँखा सामुन्ने त्यस्तो बिषम परिस्थितिमा ति बिरामीहरुलाई कत्ति गाह्रो भइरहेको छ तैपनि मलाई सर्छ भनेर कति पनि डराईन। आफ्नो काममा जान रमाईलो माने र म यस महामारीको बिरूद्ध लड्ने सँसार भरि फ्रन्टलाइनरको टोलीमा काम गर्ने सबै प्रती गर्व गर्दछु।
कामको लागि यात्राको जोखिम यी दिनहरूमा बढेको छ, किनकि हामीले सार्वजनिक परिवहनको प्रयोग गरेर नर्सिङ स्क्रबहरूमा यात्रा गर्न सुरक्षित छैन। त्यसैले सरकार र मेरो कार्यस्थल द्वारा स्थापित नियम अनुसारनै म काममा मेरो स्क्रब परिवर्तन गर्दै छु र काममा जाँदा र यात्रा गर्दा सामान्य कपडामा परिवर्तन गर्दैछु । जब मैले कोभीड १९ का शंकास्पद मुद्दाहरूको ख्याल राख्नु पर्दछ भने म मेरो कार्यस्थलको कडा प्रोटोकल र नीतिहरू कायम गर्दछु जस्तै सही पीपीई प्रयोग गर्ने र कोभीड १९ संक्रमित बिरामीहरूको रेखदेखको लागि स्थापना गरिएका मानक उपायहरू अनुसरण गर्थे।
यस्तो समय थियो जब मैले आफूलाई केहि दिनको लागि अलग्गै बस्नु पर्ने स्थिती आयो किनभने मैले त्यस्तो व्यक्तिसँग काम गरे जसको पछि कोभीड १९ को लागी सकारात्मक परिक्षण गरिएको थियो। त्यो थोरै डरलाग्दो समय थियो जुन बेला मैले मेरो परिवारलाई पनि जोखिममा राखेको थिएँ।
मैले कोभीड १९ संदिग्ध बिरामीहरूको हेरचाह गर्न थालेको दिनदेखि नै मैले आफ्नो परिवारबाट टाढा बस्न सक्दो प्रयास गरें जस्तो कि मेरो लागि छुट्टै कोठा र बाथरूमको प्रयोग गर्नु र सार्वजनिक ठाउँहरू प्रयोग गर्दा एकदम बिचार गरेर ध्यान पूर्वक गर्थे।
मैले काम गर्ने अस्पतालमा काम गर्ने केहीलाई सकारत्मक परिक्षण देखिए पछि म थोरै अत्तालिएको थिएँ। अस्पतालका प्राय सबैलाई टेस्ट गर्न लगायो। कता कता मुटुका धडकन बढे जस्तै भान भयो। शरीरको तापक्रम बढे जस्तो हुने, घाँटी दुखेको जस्तो हुने। मन बिचल्लित भयो। बिभीन्न शंका र उपशंकाले लाप्पा खेल्न थाल्यो तर जब मेरो परीक्षण नकारात्मक भयो त्यो बेला म अतिनै खुसी भए अनि मलाई फेरि काम गर्ने अनुमति दिइयो। लाग्यो ठुलै युद्द जितेर आएँ।
म हाम्रो समुदायको वर्तमान अवस्थाको कारण डराएको छु भन्ने तथ्यलाई अस्वीकार गर्न सक्दिन तर म यो पनि विश्वास गर्दछु कि सही कुरा गर्दा मेरो र तपाईंको जीवन बच्न सक्छ भने किन नियम अनुसार काम नगर्ने।
काम पोस्ट गरेपछि म सँधै सामाजिक दूरीको नियम पालना गर्दै र हात स्वच्छता कायम राख्न सावधानी रहन्छु। जब म काम पछि घर पुग्छु, म सँधै नुहाउँछु, सामाजिक दूरी राख्छु, हात स्वच्छता र स्वयं पृथक्करण (Self Isolation) मा बस्छु।
यस माहामारीसँग जुध्न म मेरो पोषणको मात्रालाई बिशेष ध्यान दिदै धेरै पानी पिउने गरेको छु । यस वर्ष मैले समयमै फ्लू खोप लगाई सके र सबैलाई बेलैमा फ्लु खोप लगाउन सरकारले अत्यधिक सिफारिश गरेको छ।मिल्छ भने तुरुन्तै खोप लगाउनु होला।
त्यसैले म सबै व्यक्तिहरूलाई विनम्रतापूर्वक अनुरोध गर्दछु कि सरकारको नियमहरू कडाईका साथ पालना गर्नुहोस् र त्यसपछि हामी सबै यसलाई पार गर्न सक्दछौं। मलाई थाहा छ यो लामो बाटो हो र हामीले सरकारले दिएका नियमलाई सही पालना गर्न सक्यौ भने अझै धेरै जीवन बचाउन सक्छौ र आफु पनि बाँच्न सक्छौ। हामी सबै मिलेर यो माहामारीबाट बच्नु छ, यसमा सबैको भुमीका महत्वपुर्ण रहन्छ।
दैनिक जसो हामी वित्तीय, भावनात्मक र मानसिक मुद्दाहरूको समाचारहरू हेरिरहेका छौं जसलाई ठूलो संख्यामा मानिसहरूले सामना गरिरहेका छन्। त्यसैले म पनि दयालुपूर्वक तपाईंहरू सबैलाई अनुरोध गर्दछु आफ्नो नजिकको र प्रियजनहरु लाई सम्पर्क गर्नुहोस् यदि कसैलाई सहयोग र समर्थन चाहिन्छ भने। मलाई लाग्छ कि कम्तिमा हामी ले हाम्रो व्यक्तिगत स्तरबाट धेर थोर सहयोग गर्न सक्छौं। सब भन्दा महत्त्वपूर्ण कुरा आजको परिस्थितीमा धेरै अन्तर्राष्ट्रिय विद्यार्थीहरूले आफ्नो रोजगार गुमाउन पुगेका छन्, यो बेला उनीहरुलाई सकिन्छ आर्थीक, खाध्यन्न अनि मोरल जस्तो सहयोग पनि ठुलो हुन सक्छ।
