म अस्ताएको दिन,फुलको गुच्छा लिएर, नआउ साथी
प्रफुलित मन, अनि आँखामा आँशु लिएर, नआउ साथी
उ बेला क्या दिन थिए, एकै थियौ, एकै बिचार थियो
आज एउटा मुख, दुईटा जिब्रो लिएर, नआउ साथी
सबैले आहा गर्थे, वहा: क्या दोस्ती थियो हाम्रो
अहिले आएर “कालो अतित”?? सम्झना लिएर नआउ साथी
चोटको कारण तिमी थियौ, दुनियाँको दोष मलाई लाग्यो
पिठियुँमा हानेको छुरा, साथमा लिएर, नआउ साथी
प्रफुलित मन अनि आँखामा आँशु लिएर नआउ साथी
आज एउटा मुख, दुईटा जिब्रो लिएर, नआउ साथी
लेखकः रोशन बास्तोला
